Kot³y jednofunkcyjne i dwufunkcyjne - ró¿nice

Kot³y jednofunkcyjne z zasobnikiem c.w.u. podgrzewaj± wodê kierowan± do instalacji centralnego ogrzewania oraz wodê znajduj±c± siê w zasobniku. Robi± te dwie czynno¶ci jednocze¶nie. Zasobniki mog± byæ ró¿nej wielko¶ci. Mog± mieæ zarówno kilkaset litrów jak i kilkadziesi±t, dobiera siê to stosownie do zapotrzebowania na wodê. Ciep³± wodê otrzymujemy od razu, co niweluje jakiekolwiek straty wody jak w przypadku kot³a dwufunkcyjnego. Dzieje siê tak, poprzez zastosowanie cyrkulacji, czyli dodatkowego przewodu ³±cz±cego przewód doprowadzaj±cy ciep³± wodê do najdalszego punktu poboru z przewodem, którym woda powraca do zasobnika. Du¿y atutu to fakt, ¿e jednoczesny pobór ciep³ej wody przez kilka osób nie powoduje zmniejszenia strumieni ani obni¿enia temperatury wody. Niewielki pobór ciep³ej wody wykorzystuje zasoby z zasobnika, a zatem nie uruchamia siê wtedy kocio³ zaoszczêdzaj±c energiê. Instalacja jest bardziej skomplikowana ni¿ przy kot³ach dwufunkcyjnych. Kocio³ mo¿na zainstalowaæ w dowolnym miejscu, ale najczê¶ciej zajmuje wiêcej miejsca ni¿ kocio³ dwufunkcyjny. Kocio³ jednofunkcyjny z zasobnikiem wymaga oddzielnego pomieszczenia. Moc kot³a dobieramy, analizuj±c straty cieplne budynku. Nie stosuje siê dodatku mocy na produkcjê ciep³ej wody. W kot³ach ma³ej mocy przygotowanie c.w.u. bêdzie trwa³o d³u¿ej. Kot³y jednofunkcyjne s± dro¿sze ni¿ kot³y dwufunkcyjne. Kot³y dwufunkcyjne charakteryzuj± siê tym, ¿e podgrzewaj± wodê kr±¿±c± w instalacji centralnego ogrzewania, ale w chwili gdy odkrêci siê ciep³± wod±, niezale¿nie czy z kranu czy z prysznica, po prostu przestawiaj± siê, aby przygotowaæ ciep³a wodê u¿ytkow±. Maksymalna wydajno¶æ i maksymalne ci¶nienie uzyskujemy tylko wtedy, gdy z ciep³ej wody korzysta jedna osoba, gdy¿ w momencie kiedy woda pobierana jest przez kilka osób ogranicza siê strumieñ i temperatura wyp³ywaj±cej wody. Kocio³ dwufunkcyjny potrzebuje oko³o 30 sekund, aby nagrzaæ wodê. Ka¿dy, nawet drobny pobór wody powoduje uruchomienie kot³a. Sposób instalowania kot³a jest prosty, poniewa¿ nie jest potrzebny dodatkowy zasobnik c.w.u.Je¶li chcemy otrzymywaæ ciep³± wodê natychmiast i nie traciæ niepotrzebnie zimnej wody, kocio³ nale¿y zamontowaæ mo¿liwie najbli¿ej g³ównego punktu poboru ciep³ej wody. Aby uzyskaæ wymagan± ilo¶æ c.w.u., kocio³ dwufunkcyjny musi posiadaæ odpowiednio du¿± moc, minimum jest to 20 kW, tymczasem na pokrycie strat ciep³a wystarcza przewa¿nie kocio³ o mocy 12-15 kW, a dla mieszkañ jeszcze mniej, poniewa¿ jest to oko³o 5-7 kW. Kiedy wiêc nie pobieramy c.w.u. moc kot³a nie jest w pe³ni wykorzystywana, co mo¿e wp³yn±æ na obni¿enie jego sprawno¶ci. Jest tañszy ni¿ kocio³ jednofunkcyjny.

Z wygl±du niczym siê nie ró¿ni±. To tylko pozory. Kot³y kondensacyjne s± 2 razy dro¿sze od tradycyjnych. To cena za wy¿sz± o kilkana¶cie procent sprawno¶æ, a wiêc mniejsze zu¿ycie paliwa. W wymienniku kondensacyjnym woda powracaj±ca z instalacji centralnego ogrzewania jest podgrzewana ciep³em wydzielaj±cym siê podczas skraplania pary wodnej ze spalin. Zarówno kot³y tradycyjne, jak i kondensacyjne mog± byæ jedno lub dwufunkcyjne. Trzeba mieæ jednak ¶wiadomo¶æ, ¿e kocio³ kondensacyjny dwufunkcyjny podczas podgrzewania wody nie bêdzie kondensowa³. Wiêkszo¶æ kot³ów tradycyjnych to urz±dzenia z otwart± komor± spalania. Kot³y kondensacyjne wystêpuj± tylko w wersji jednofunkcyjnej.p>

Kot³y stoj±ce s± wiêksze ni¿ wisz±ce i wa¿± wiêcej g³ównie z powodu ¿eliwnego wymiennika ciep³a. Dziêki temu, jak twierdz± producenci, s± trwalsze od wisz±cych, których wymienniki s± zazwyczaj stalowe. Do zainstalowania kot³a wisz±cego potrzeba jedynie fragmentu wolnej powierzchni na ¶cianie, podczas gdy kocio³ stoj±cy zajmie znaczn± czê¶æ pomieszczenia - najlepiej wydzielonej kot³owni.

Kot³y z otwart± komor± spalania pobieraj± ¶wie¿e powietrze bogate w tlen potrzebny do spalania z pomieszczenia, w którym s± zamontowane. Do pomieszczenia z kot³em o kubaturze, która nie mo¿e byæ mniejsza ni¿ 8 m3, musi byæ zapewniony dop³yw powietrza otworem o powierzchni co najmniej 200 cm2 oraz wentylacja grawitacyjna kratk± o takiej samej powierzchni.Kot³y z zamkniêt± komor± spalania (zwane turbo) czerpi± powietrze do spalania z zewn±trz. Równie¿ powstaj±ce w procesie spaliny nie maj± styczno¶ci z powietrzem w pomieszczeniu. Takie rozdzielenie umo¿liwia umieszczenie kot³a w dowolnym pomieszczeniu o kubaturze nie mniejszej ni¿ 6,5 m3 z wentylacj± grawitacyjn± zakoñczon± kratk± o powierzchni 200 cm2. Komora spalania kot³a jest po³±czona z atmosfer± przewodami powietrzno-spalinowymi, przep³yw powietrza i spalin wymusza wentylator