Kotły na paliwa stałe zgodnie z przepisami instaluje się w oddzielnych pomieszczeniach - kotłowniach.

Lokalizacja i wymiary kotłowni

Kotłownia powinna być usytuowana centralnie w stosunku do ogrzewanych pomieszczeń, w piwnicy lub na parterze. Wysokość pomieszczenia przeznaczonego na kotłownię nie może być mniejsza niż 2,2 m.

W kotłowni z kominem o naturalnym ciągu nie można stosować wentylacji mechanicznej. Może się ona uszkodzić (na przykład na skutek dużego zapylenia kotłowni przy rozruchu kotła), a niesprawna może się stać przyczyną cofania się czadu do pomieszczeń mieszkalnych.

Składowanie paliwa

Miejsce do magazynowania opału powinno się znajdować w sąsiedztwie kotłowni. Magazyn paliwa warto usytuować tak, żeby łatwo tam było dostarczać paliwo. Musi mieć tak jak kotłownia wysokość minimum 2,2 m, ale wolna przestrzeń między warstwą paliwa a stropem nie może być mniejsza niż 0,5 m. W zamkniętym składzie paliwa obowiązkowy jest kanał wentylacji wywiewnej umożliwiający dwukrotną wymianę powietrza na godzinę. Żużel i popiół należy składować w pojemnikach w wydzielonej części kotłowni. Jeśli skład żużla ma być osobnym pomieszczeniem, powinien mieć wysokość co najmniej 2,2 m i wentylację grawitacyjną umożliwiającą trzykrotną wymianę powietrza na godzinę.

Komin

Komin dla kotła na paliwa stałe powinien zapewniać wystarczający ciąg spalin tak, aby nie dopuścić do cofania się spalin do kotłowni. Większość nowoczesnych kotłów na paliwa stałe nie wymaga stosowania wkładów kominowych. Kominy mogą być murowane z cegły pełnej klasy minimum 10 z wyrównanymi wewnątrz spoinami z zaprawy cementowej lub cementowo-wapiennej marki od 1,5 do 3,0. Przewód musi się zaczynać od poziomu podłogi kotłowni. Jego przekrój powinien być zbliżony do kwadratu, bo wtedy opory przepływu spalin są mniejsze. Minimalny przekrój wynosi 14 x 14 cm. Zawsze jednak, określając przekrój przewodu, trzeba się kierować wielkością ciągu kominowego, który w kotłach z dolnym spalaniem wynosi średnio 20 Pa. Przekrój i wysokość komina powinien określić projektant. Komin powinien być wyprowadzony ponad dach. Usytuowanie wylotu komina zależy od stopnia pochylenia dachu oraz materiału pokrycia (stopnia jego palności). Na dachach stromych o pokryciu łatwo palnym (np. gont drewniany) lub płaskich kominy powinny wystawać ponad kalenicę 0,60 m. Gdy dach ma pokrycie niepalne lub trudno palne (np. dachówka ceramiczna, blacha), wylot może się znajdować 0,3 m powyżej kalenicy. Komin w dolnej części, poniżej czopucha kotła, powinien mieć otwór wyczystny, który służy do:

• usuwania sadzy i popiołu,
• wstępnego wygrzania komina podczas pierwszego rozruchu kotła lub na początku sezonu grzewczego.